© Powered by SiteSpirit

 

Meningen

Vervolg op mijn eerdere tekst over het al dan niet racistisch zijn van Zwarte Piet.

Het was het laatste wat ik erover kwijt wilde, maar uiteraard zijn mooie ideeën niet genoeg. Het volgende waren gedachten die door mijn hoofd bleef spoken:


  • "Het respect dat Pieten tonen tegenover de oudere Sinterklaas wordt gezien als onderdrukt slavengedrag."
  • "De grappen en grollen ten behoeve van kinderen wordt uitgelegd als het dom afbeelden van mensen met een donkere huidskleur."

Ik verwacht dat eind dit jaar de discussie opnieuw zal losbarsten en om die reden is het me bezig blijven houden. Ik bleef daarom doorlezen over meningen en gedachten van anderen en ben zelfs de geschiedenis dieper ingedoken. Iemand uit de groep tegenstanders was zo "vriendelijk" mij te voorzien van een plaat omtrent drogredenen: http://www.xa4a.net/wp-content/uploads/2013/10/zwartepiet-medium.jpg, of het origineel https://yourlogicalfallacyis.com/poster. Alleen jammer dat deze persoon zelf ook drogredenen aanvoerde in zijn strijd tegen Zwarte Piet. Het betrekken van de Holocaust, of de reden dat er mensen zijn die er aanstoot aan nemen zijn weer drogredenen op zich.


Argumenten

Betekenis ' racisme ' (volgens http://vandale.nl/)
ra·cis·me (het; o)
1.       theorie die de superioriteit van een bep. ras verkondigt
2.       discriminatie op grond van iemands ras

Ik ben in de veronderstelling dat Sinterklaas niet superior is aan Zwarte Piet, maar dat Piet de Sint adviseert. En al werd er gediscrimineerd doordat Piet in het verleden als een soort duivel werd neergezet die de straffen uitdeelde, is dat tegenwoordig niet meer zo. Zwarte Piet wordt de knecht genoemd van Sinterklaas: "Pieter, me knecht."

Betekenis ' knecht ' (volgens http://vandale.nl/)
knecht (meervoud: knechten, knechts)
1.       (de; m) mannelijke bediende

Een bediende is ongelijk aan een slaaf. Iemand kan een ander dienen als beroep waarbij sprake is van vrije wil.


.jpg

De kleding van Zwarte Piet is niet alleen gelijkend aan dat van een huisslaaf, zoals sommige beweren, maar is tevens gelijkend aan dat van een edelknaap, met uitzonderingen van de oorringen die wel degelijk vanuit de slavernij stammen, maar ook door bevrijde slaven werden gedragen en tegenwoordig vrijwel als normale mode worden beschouwd.

(voorbeeldafbeelding: http://www.catawiki.com/catalog/cigar-labels/brands/vander-elst/2636275-edelknaap-van-particier-van-de-geslachten)


Het blackface argument is wellicht het sterkste argument, omdat het hier veel van weg heeft en omdat de oorsprong uit ongeveer dezelfde periode stamt van de minstrel shows uit Amerika die de draak steken met een racistisch zwart stereotype (http://en.wikipedia.org/wiki/Blackface). De volgende website noteert Zwarte Piet als blackface: http://black-face.com/blackface-world.htm. En ware het dat de zwarte kleur bedoeld is als huidskleur, dan klopt vanuit de basis de stelling dat Zwarte Piet onder een dergelijk racistisch stereotype geplaatst kan worden. In mijn ogen zou de zwarte kleur van Piet niet als huidskleur uitgelegd moeten worden en dat maakt ook de pruik overbodig. De stelling dat ze vies zijn van het roet is ook niet zo sterk, omdat ze egaal gekleurd zijn.

Tegenover mensen die met goede bedoelingen pleitten voor het met roetvegen afbeelden van Pieten had ik het idee dat zij de hele bedoeling van de zwarte schmink waren vergeten: de vermomming. Door de roetvegen heen zie je nog steeds direct wie het is. Ook vind ik het geen goed voorbeeld voor kinderen om vieze Pieten in een optocht te hebben lopen en waarom al met roetvegen van de boot af komen? Een andere kleur voor de Pieten zie ik niet zitten, wanneer het als huidskleur word weergegeven, zoals het door de regenboog verkregen voorbeeld... Echter als feestelijke schmink zie ikzelf hier echter geen bezwaren tegen.


Sinterklaasjournaal

Enkele dagen geleden heb ik ook alsnog het Sinterklaasjournaal gekeken van afgelopen jaar (2013) om te zien hoe de figuren worden weergegeven in de media en ik daarbij met name gelet op hoe de Pieten worden afgebeeld, maar wat me eigenlijk meer opviel was Sinterklaas zelf. Ik ken Sinterklaas als een oude man, weldoener, een goedheiligman die goede daden verricht en kinderen beloont met cadeautjes. Om wat hij doet verdient hij het respect, waarmee de Pieten hem dienen. Echter zag ik in het Sinterklaasjournaal niets anders dan zijn klagen over iets wat er mis was gegaan met het werk dat de Pieten verzet hadden: de staf van Sinterklaas was niet mee (wat zelfs al bekend was bij Sinterklaas zelf, maar niet bij de Pieten), de pakjes waren niet in het Pietenhuis aangekomen en de berichtgeving van de luisterpiet waren zoekgeraakt, waardoor de Sint zijn werk aan het grote boek niet kon afmaken. Ik heb eigenlijk niets naar voren zien komen waaruit blijkt dat de goedheiligman het respect verdient dat hij krijgt, of dat het inderdaad respect is dat hij krijgt, maar meer een soort van angst zoals je inderdaad van slaven zou verwachten. Ook liet hij daarbij telkens op neerbuigende toon de Pieten weten dat zij het maar moesten oplossen, als ware het kinderen. Weliswaar snap ik dat het met het oog op mysterie en ter vermaak van de kinderen is, maar hiermee kan ik me voorstellen dat mensen die de Pieten zien als afschildering van mensen met een donker gekleurde huid zich hierover aangesproken voelen of dit als verheerlijking van de slavernij vertalen.

Volgens mij heeft het Sinterklaasjournaal nog niet veel geleerd van het Pietendebat. En dat terwijl er toch mensen aan meedoen die volgens mij toch wel duidelijk begrepen hebben wat er speelt en waarom.


"Zwartepiet toespelen"

Ook was ik geschrokken te constateren dat het gebruik van "de zwartepiet toespelen" nog steeds wordt toegepast op juridisch gebied. Waarom kan hier niet gewoon "zwartepiet" vervangen worden voor "boeman". Als we van een negatieve betekenis van de naam afwillen, moeten we die ook niet zo gebruiken. En zeker in een geleerd vak als het juridische zou men daarbij toch een voorbeeld kunnen geven.


Wat vieren we nu eigenlijk… en waarom?

Het deed me afvragen wat we nu eigenlijk willen vieren met Sinterklaas, wat is de gedachte erachter? En de enige reden die ik kon achterhalen uit wat ik om me heen zie is commercialisme. Waarom anders wordt er in een land waarin het gedachtegoed van het protestantisme zo ver is doorgesijpeld nog steeds een feest gevierd rond een figuur die zo orthodox katholiek was? Ten tijde van Sint Nicolaas is de katholieke kerk verder gevormd en is de eerste Romeinse keizer tot het Christendom gekeerd. Nog in zijn jonge leven werden Christenen nog vervolgd, zoals protestanten tijdens de reformatie. Naar wat ik heb begrepen heeft het feest standgehouden door de reformatie heen vanwege de waarde die het feest zou hebben (gehad?) bij de opvoeding. In mijn ogen: het bewust maken van kinderen op hun eigen gedrag met een vastgestelde tijd waarop zij een beloning kunnen verwachten, wanneer zij hun best hebben gedaan (wat vroeger meer een oordeel was: cadeau of de roe). Maar wat je tegenwoordig veel ziet is dat kinderen hier niet meer over nadenken. De Sint lijkt wel gewoon cadeautjes te verstrekken, omdat dat normaal is; hoe meer hoe beter, ongeacht of de kinderen het verdienen of niet. De meest verwende pestkoppen krijgen de grootste cadeaus. Begrijp me niet verkeerd; in mijn beleving is elk kind goed vanuit de basis, maar worden ze verpest door geen of een slappe opvoeding, of in sommige gevallen gewoon een ernstig tegenstrijdige opvoeding.


Opvoeding

Naar wat ik hoor over de manier waarop er op scholen les wordt gegeven – de kinderen zoveel mogelijk zelf laten denken en zoveel mogelijk zelf hun weg te laten vinden – denk ik ook dat dit nogal een luie aanpak is. Voor sommige kinderen werkt dit misschien. Andere kinderen, waaronder ik mijzelf van vroeger ook reken, hebben duidelijkere richtlijnen nodig. Ook lijkt het soms alsof leraren niets meer durven te zeggen om kinderen te corrigeren, omdat ze bang zijn voor de kinderen of wellicht zelfs de ouders. Waar zijn dan de maatschappelijke opvoedingsnormen gebleven? Ik heb het niet over fysiek geweld naar het kind, wat nooit nodig zou moeten zijn, maar een leraar zou toch op z'n minst duidelijk moeten kunnen maken aan een kind dat het zijn medemens met respect behoort te behandelen en zou daarbij de steun moeten krijgen van de ouders.

Wat betreft het corrigeren van een kind wat iemand een "Zwarte Piet" noemt: als een kind Zwarte Piet genoemd wordt en hier aanstoot aan neemt, leg het dat kind dan uit dat Piet zijn een beroep is om trots op te kunnen zijn en als de ander dat bedoeld had om hem te pesten, dat die persoon niet wist waar hij het over had. Toen ik zelf jong was heeft iemand eens een hakenkruis op mijn kluisje getekend. Dit was destijds een zeer schokkende ervaring voor mij, omdat het voor mij als haatdragend teken overkwam, terwijl ik nooit een dergelijk gevoel had uitgedragen. Een leraar legde mij uit wat de oorsprong was van het teken: een geluksteken uit o.a. het boeddhisme en daarmee verdween voor mij het lelijke gevoel en klaarde mijn humeur weer op.


Tot slot

Zelf wil ik graag Sinterklaas blijven vieren met die waarde aan de opvoeding en (Zwarte) Piet kan hier een positieve rol aan bijdragen, maar niet de Pieten die we nu zien in de media. In mijn beleving wordt er tegenwoordig teveel gedacht aan hoe kinderen het beleven, hoe hun aandacht het best gegrepen kan worden ongeacht of dit de opvoeding ten goede komt, maar in ieder geval ten behoeve van commercieel gewin. En dat terwijl het juist de taak van de ouders en de omgeving is om ze op de best mogelijke manier tot volwassenheid te begeleiden.

De website van Saint Nicolas Center legt hun pleidooi voor het aanpassen van Zwarte Piet netjes neer: http://www.stnicholascenter.org/pages/who-travels-with-st-nicholas/

Ook het boek Lola's Sint van Kristina G. Langarika werkt op een kindvriendelijke manier naar een acceptabele Pieten: http://lolassint.nl/

Ik ben voorstander van Zwarte Piet; tegen taboe, voor gelijkheid. Mijn hoop is Zwarte Piet in een erepositie naast Sinterklaas te zien: hem adviserend op een waardige manier, met passend respect tegenover de oude man, zonder angst, naast andere al dan niet slimme Pieten met of zonder schmink in welke kleur dan ook. Ook zou ik graag een Sint zien die het goede voorbeeld geeft, hard werkend, het respect waardig.

Het Sinterklaasfeest gaat om kinderen en maakt daarbij deel uit van de opvoeding. Wat wij onze kinderen willen meegeven is wat we ons constant zullen moeten blijven afvragen bij hoe wij deze feestdag, alsmede alle andere opvoedkundige zaken, vormgeven. De media heeft hierbij een grote verantwoordelijkheid bij dergelijke landelijke tradities, zij kunnen het de ouders heel moeilijk maken om sommige aspecten uit te leggen, wanneer zij verkeerde keuzes maken.


Nog wat ander interessant leesvoer waar ik onverhoopt aan voorbij kwam:

http://www.volkskrant.nl/vk/nl/13166/Joyce-Brekelmans/article/detail/3534379/2013/10/28/Mijn-brein-produceerde-pardoes-drie-Zwarte-Piet-drogredenen.dhtml
http://www.kritischehouding.nl/2013/10/zwarte-piet-drogredenen.html

Als laatste wil ik de onderstaande brief alsnog delen. Eerder, vooraf aan de intocht, had ik deze brief geschreven als ware het iets waarmee Sinterklaas de discussie zou beantwoorden zoals in mijn visie. Dit heb ik toegepast op hoe wij Sint Nicolaas nu kennen in Nederland, daarbij de ontwikkeling van de traditie in ere gehouden. Hierdoor is het grotendeels fictief, maar passend bij de bekende geschiedenis met positieve beeldvorming en mogelijkheid tot aanpassing en gedeeltelijk behoud van de traditie voorop gesteld: een intocht met (de meeste) Pieten zonder schmink of roetvegen…


Brief van Sinterklaas aan de Nederlandse bevolking

Met pijn in mijn hart heb ik de heftige emoties gade geslagen die in Nederland ten toon zijn gesteld aan het adres van onze Pieten. In de laatste jaren hebben wij vastgehouden aan de gedachte dat het gaat om de kinderen en hebben daarmee wellicht ten onrechte voorbij gekeken aan het heersende sentiment onder sommige volwassen. Ten onrechte hebben wij gedacht dat het begrip naar boven zou komen, maar ook vanuit andere landen wordt nu openlijk met onbegrip gereageerd op ons feest. Het is duidelijk geworden dat wij niet langer slechts kunnen aanzien hoe de misverstanden over ons kinderfeest zich zo verspreiden.


Eerder was ons al opgevallen dat wij van een groeiend aantal ouders het verzoek kregen om aan hun deur voorbij te gaan op pakjesavond en tot voor kort hadden wij de beleving dat, hoezeer dat ons ook pijn deed, wij dat moesten respecteren. Het aantal huizen waarvan wij het verzoek hebben gekregen aan voorbij te gaan groeit de laatste jaren steeds harder en met de ophef die ook dit jaar weer ontstaan is, wordt ons pijnlijk duidelijk waarom dit aantal zo groeit.

Aan ons dan ook de taak om een aantal misverstanden recht te zetten en de beeldvorming die is ontstaan over de laatste jaren te ontwarren.

Vooropgesteld dat wij inzien dat er iets moet veranderen, hoop ik dat u allen de moeite zult nemen om van het onderstaande notie te nemen.


Lang geleden was het aantal kinderen dat ik moest bezoeken bij lange na niet zo hoog als het vandaag de dag is geworden. Na een leven van werken voor het goede doel werd mij Pieter geschonken door een meester, een kindslaaf inderdaad, als dank voor wat ik voor die man had kunnen betekenen. Zelf ben ik altijd tegen slavernij geweest en ik heb Pieter dan ook direct zijn vrijheid geschonken. Hij mocht blijven en ik zou voor hem zorgen totdat hij een eigen plek had gevonden. Door de jaren leerde hij echter wat mijn werk inhield en sloot hij zich bij mij aan in een beroep dat in die tijd "knecht" werd genoemd. Het is mij opgevallen dat dit woord onterecht gelinkt wordt aan het woord "geknecht". Het verschil zit hem in het vrijwillig kiezen voor het beroep of verplicht de functie van het beroep uit te moeten oefenen. Mijn vriend Pieter behoorde tot de vrije mensen.


Zijn kleding is dat van het beroep als edelknaap, opgefleurd voor de kinderen en door sommigen nu helaas uitgelegd als dat van een huisslaaf, waar inderdaad sterke gelijkenissen mee te vinden zijn. De oorbellen stammen zonder meer af van zijn slaven verleden. Zelf was hij eraan gehecht geraakt en droeg hij ze met trots: het goud waarmee ze gemaakt waren hadden een zeer hoge waarde. De tijden zijn veranderd en terugkijkend naar dat verleden kan ik indenken hoe men hier aanstoot aan zou kunnen nemen, tot groot verdriet van mijn Pieten nu.


Pieter was zwart en kreeg daardoor de koosnaam Zwarte Piet. Hierin zat geen onwaarheid dus Pieter nam daar ook geen aanstoot aan en ook werd de naam niet lelijk tegen hem gebruikt, maar met liefde uitgesproken door steeds meer bewonderaartjes. Het stemt mij dan ook zeer verdrietig dat deze naam nu wel wordt gebruikt om mee te discrimineren, of dat mensen zich gediscrimineerd voelen door het gebruik van deze naam; beide is niet minder ernstig.


De jaren verstreken en met mijn goede vriend Pieter alleen lukte het niet meer. We namen we nog meer kindervrienden in dienst om de cadeaus voor alle kinderen in hun schoenen te kunnen stoppen en op pakjesavond te bezorgen. Het zal u dan ook niet verbazen dat de Pieten lang niet allemaal de zwarte huidskleur hebben, maar de zwarte kleur bleek uiterst handig voor de grote ronde over de daken in de nacht: je hoorde ze wel, maar je ziet ze niet, waardoor de Pieten razend snel hun werk konden doen en zo op tijd, voor de avond is verstreken, de cadeautjes bij alle kinderen kunnen afleveren. Ja, veel ouders geven nog steeds het verhaal dat dit komt door de schoorsteen en in eerdere tijden was dit ook een reden, maar tegenwoordig zijn er nog maar weinig schoorstenen waar onze Pieten nog doorheen kunnen. Hoe wij dan toch binnen komen kan ik helaas niet verklappen. Dit zal beroepsgeheim moeten blijven om misbruik van het geheim te voorkomen, maar voor zover wij weten kan het alleen met goede intenties worden gebruikt, dus wees maar gerust.


In de mode wereldwijd kwam ook ophef over de grote oorbellen, en met spanning hebben de Pieten dit nieuws destijds gevolgd. Tot hun grote vreugde werden ze uiteindelijk geaccepteerd. Vandaag de dag zijn er veel vrouwen, en ook mannen die, met of zonder het besef van de oorsprong van deze oorbellen, ze met stijl dragen. Men houdt van deze grote, opvallende, gouden ringen. Onze Pieten dragen de ringen met veel plezier rond de feestdagen in december.


De volle lippen waren een eigenschap van onze oude Pieter, die echt niet alle Pieten delen. Wanneer ik de afbeeldingen zie herinner ik me de originele Pieter met zeer veel liefde. Dat dezelfde liefde die ik voel door anderen zulke haatgevoelens oproepen vanwege een lot wat zoveel anderen tot zoveel jaar geleden ondergingen op basis van hun ras, doet mij heel veel verdriet en dit is zeker niet de bedoeling. Ik wil u, het Nederlandse volk, dan ook oproepen om afbeeldingen te maken met neutrale Pieten en de fijne herinnering die ik aan Pieter heb, aan mij te laten. De ophef doet mij teveel verdriet. Beeld de Pieten af in hun natuurlijke huidskleur in plaats van de schmink die ze voor hun nachtelijke goede doel nog opdoen. U zult begrijpen dat die natuurlijk kleur inmiddels van overal van de wereld komt; zwart, donker, licht, ik heb ze zelfs groen gezien aan boord van de stoomboot, blauw in de koude decemberavonden of rood wanneer ze verliefd zijn.


Zelf vind ik het zeer spijtig dat er vanuit de wereld met onbegrip is gereageerd op ons mooie kinderfeest en men gelijk over is gegaan tot oordelen in plaats van met open vragen de discussie aan te gaan voor wederzijds begrip, maar ik wil dan ook geloven dat er wellicht al te lang geen gehoor is geweest voor dergelijke gevoelens. Vanuit beide partijen is er bij de gelegenheden om vragen te beantwoorden in onze ogen met geslotenheid gereageerd. Beide zijden die zijn ontstaan door dit onbegrip lijken niet het volledige beeld te zien. Het feest gaat om vrijgevigheid, behulpzaamheid, openheid, gelijkheid, vrolijkheid, samen zijn en bovenal goed gedrag.


Omdat de Pieten niet de zwarte huidskleur hebben lijkt het ons daarom verstandig om ons huidige kleurrijke gezelschap dit jaar bij de intocht te tonen zonder hun nachtelijke beroepsschmink, eventueel met feestelijk gekleurde schmink, ter voorkoming van verdere misstanden. De oorbellen laat ik liever als keuze aan de Pieten of zij die wel of niet willen dragen. Wat kleding betreft; zelf zie ik geen probleem in de vrolijke kleuren en tinten die voor het beeld van de kinderen zijn meegegeven aan hun edelknapenpakken. Ik hoop dan ook dat de vrolijke kledij geen punt van aanstoot is. Er zijn teveel Pieten om binnen het jaar de kleding te veranderen, het geld hebben we hard nodig voor de cadeaus voor de kinderen. Als dit toch aanstootgevend blijkt te zijn horen we graag uw beweegredenen en hoop ik dat we doormiddel van een gelijkwaardige discussie in de loop der jaren het vrolijke outfit van onze Pieten kunnen moderniseren. Zelf ben ik ook zeer gelukkig met mijn mijter-pet, wat toch ook pas zeer recent is toegevoegd aan mijn eigen garderobe. U zult hopelijk begrijpen dat de Pieten voor hun beroep voor het vullen van de schoenen en op pakjesavond wel nog het mooie zwart als roet geschminkt zullen worden, anders zullen ze veel gezien en opgehouden worden bij hun ronde langs de huizen. Ook helpt het herkenning juist te voorkomen voor de rest van het jaar in Spanje.


Dan wilde ik nog deze vragen beantwoorden die ik van een van onze trouwe fans ontving: "Waarom krijgen sommige kinderen eigenlijk zulke grote cadeaus, terwijl andere kinderen slechts kleinigheidjes krijgen? Ook zijn er kinderen die helemaal niets ontvangen. Ook niet van hun ouders. Hoe komt dat?"

Dit wordt inderdaad vaak verkeerd uitgelegd. Het is onjuist dat er kinderen zijn die grote cadeaus van mij krijgen. De kinderen krijgen van mij allemaal cadeaus naar wat ze verdienen of nodig hebben om te groeien. Veelal gaat het dan om kleinigheidjes wat eenieder kind toch wel zou moeten kunnen waarderen. Sommige ouders kopen zelf nog extra cadeaus voor hun kinderen en soms zelfs zulke grote cadeaus dat ik in sommige gevallen zelfs met pijn in mijn hart tot besef kom dat ik niet meer kan bijdragen aan het cadeau voor deze kinderen.


Op de tweede vraag heb ik het volgende antwoord. Het is wel eens voorgekomen dat de Pieten en ik een foutje maken. Wij zijn tenslotte ook maar menselijk. Maar er zijn ook gevallen waar de ouders ons aangegeven hebben dat ze geen deel wensen te nemen aan ons feest. Wij hebben dat dan te respecteren. Trieste kindergezichtjes doen pijn, maar ook wij moeten ieder mens in hun waarde laten. De opvoeding is aan de ouders en als ze voor ons geen plek zien in die opvoeding, nemen wij een stapje terug.


Tot slot wil ik jullie, het volk van Nederland, oproepen tot respect voor uzelf en naar elkander. Doorbreek de taboes en voorkom schaamte. Spreek elkaar geen schuld aan en maak van elkaar geen boeman. Wanneer een kind iemand op straat 'Zwarte Piet' noemt, leg het dat kind uit dan niet iedereen 'Zwarte Piet' is. Piet is een beroep en iemand Piet noemen die geen Piet is, is toch hetzelfde als iemand Bakker te noemen die Slager is. Zwart is geen negatieve kleur. Kinderen maken het onderscheid nog niet zo goed tussen alle verschillende kleuren, omdat ze de namen er nog niet voor kennen. Leer het kind wat juist is. Leg ook het kind, dat Zwarte Piet genoemd wordt, uit dat dit geen slechte naam is. Hoe uw eigen ervaring ook is hiermee, wanneer u uw kind verteld dat Piet slecht is, zal het kind zich gekwetst voelen. Leg het kind uit dat Piet een held is met een supercoole baan, en het kind zal ongeacht de bedoeling van de opmerking gaan stralen. Zo wapent het kind zich tegen negativiteit. Doorbreek die taboe. Spreek elkaar erop aan dat het niet goed is om iemand anders een naam te geven die onjuist is. Het is onwetendheid van het kind, niet goed, niet kwaad, maar aan te leren. Verontschuldig desnoods en geef elkaar de hand. Door schaamte neemt men sneller toetreden tot vluchtgedrag, ontkenning en geeft men sneller het beeld af dat iets negatief is, bedoeld of onbedoeld. Een glimlach doet zoveel meer. Spreek over recht en onrecht, spreek over gevoelens en luister naar elkaar. Laat elkaar en jezelf in waarde. De geschiedenis ligt achter ons en is niet te ontkennen, maar kennis is niet altijd wijsheid. De toekomst is van ons samen, laten we daar gezamenlijk iets moois van maken.


Met de allerbeste wensen,  

Sint Nicolaas en Hoofd Piet



bottom.gif